foto

Uit: gedichten van Nico Teekens over


vorig gedicht | volgend gedicht | op jaar publicatie | op alfabet | intro
    

De geboorte

Langzaam ontwaak ik
open mijn ogen en kijk
de wereld is licht en donker tegelijk
eerst voelt het warm en dan weer koud
ik weet nog niet waar ik van houd
ik zie zand en gras en bomen
ik hoor de wind en water stromen
in een fraai aangelegde tuin
naast een gigantische hoop puin
omgevallen muren
van oude culturen
tekenen van oorlog en geweld
en het aller ergste
het recht van de sterkste

de leeuw verscheurt zijn prooi
en sterk onder invloed
van een bek vol bloed
doet hij zich te goed
aan het leven van de ander

ik voel mij afwisselend sterk en zwak
en helemaal niet op mijn gemak
naast een onbepaalde drang
ben ik vooral bang
onrustig en gespannen
met het starten van mijn tijd
voel ik de strijd
tussen goed en kwaad
de schepping is groot maar
in het worden is ook de dood
vanaf de big bang
is het leven wreed en eng

© nicote


vorig gedicht | volgend gedicht | op jaar publicatie | op alfabet | intro