foto

Uit: Gedichten van Nico Teekens


vorig gedicht | volgend gedicht | op jaar publicatie | op alfabet | intro
    

Tien aanslagen

je land draagt geen vrucht
en je vlucht
weg van de honger
komt in Egypte aan
vindt er een baan in de bouw
vormt een gezin met je vrouw
leeft netjes en braaf
slooft als een slaaf
voor een hongerloon
dan roept de autochtoon
doe mij een lol
het land is vol
wij aborteren hun zonen
wij willen veilig wonen

of je land is berucht
door oorlog en geweld
je telt je laatste geld en vlucht
komt aan
vindt er geen baan
geen respect, geen band
geen warmte in een koud land
dan is er als vanzelf
nog één als geen ander op wie je hoopt
of je nu besneden bent of gedoopt
aan Allah of God verbind je je lot
je smacht naar een macht hoger dan de staat
één die je niet laat zwerven over straat

en elke dag dat de regent met zijn regeerders
zijn columnisten, cartoonisten en slangenbezweerders
de vreemdeling beledigt en zijn geloof bespot
vergroot de kans dat vroeg of laat
op de golven van woede
in een rivier van haat
met de tijdstroom mee
een wiegje komt aangedreven
met een terrorist in spe
het werkt al eeuwen zo
vraag het de Farao

© nicote


vorig gedicht | volgend gedicht | op jaar publicatie | op alfabet | intro