foto

Uit: Gedichten van Nico Teekens


vorig gedicht | volgend gedicht | op jaar publicatie | op alfabet | intro
    

Project Messias

geboren als wonderkind
door God bemind en toch
direct al op de vlucht
beducht voor politiek geweld
je eerste ervaringen
in een vluchtelingenkamp
als balling wonen in een tent
de beelden zijn nog steeds bekend

luisterde je toen al
naar de verhalen van hoop
verteld door het volk van ballingen
zwervend door de wereld
altijd onderweg
van dreiging naar belofte
hoe zal het hen vergaan
komen zij ooit aan
heb je daar toen aan gedacht
in het geroezemoes van de nacht

opgegroeid met de profeten
geboeid door hun verlangen
naar een Messias die bevrijdt
de nieuwe uittocht uit Egypte leidt
het afscheid van de angst

en weldra volgt voor jou
de tocht door de woestijn
verhongerd
uitgedroogd
totaal verzwakt
opgeven of overgeven
maar aan wie
een duivels dilemma
wie wil je zijn
en wie niet
in een frontale crisis
zoeken naar je betekenis

rebel vrijheidsstrijder pacifist
geneesheer staatsman stuntman of artiest
leider leraar volgeling
raadsman filosoof
of de grondlegger van een nieuw geloof
econoom welzijnswerker filantroop
wat wordt jouw levensloop

je hebt het eigenlijk altijd geweten
jij wordt de hoop van de profeten
hun routeplanner uitgeplozen
en de weg van de Messias gekozen
de rol ingestudeerd
zelf de regie genomen

ik vraag mij wel eens af
hoe velen zijn je voorgegaan
hoe is dat afgelopen
hebben zij gefaald
zij hebben in elk geval
niet de krant gehaald

terug in het leven
je vriendenkring opgebouwd
niet meer geaarzeld
en gegaan
debuut op de bruiloft
water wordt wijn
geen dag meer als voorheen
begonnen als de steen
die losraakt van de berg
je publiek staat met open mond
genageld aan de grond

je daagt iedereen uit
met je nieuwe formule
spectaculaire optredens
prachtige verhalen
je trekt volle zalen
en blijft zo gewoon
geeft antwoord op elke vraag
behalve naar je persoon
dan blijf je vaag
een mythe in concept

de Messias als project
van een provinciaal
is dat niet over de rand
en stuitend arrogant
een omhooggevallen timmermanszoon
die de weg van de Verlosser claimt
zich zo compleet vervreemd
van zijn religieuze leiders
je hebt ze niet echt geëerd

en door niemand geautoriseerd
of het moet zijn
door die vreemde doper
die huist in de woestijn
je bent heel ver gegaan
ik verbaas me niet meer zo
over het ontstaan
van de weerzin en de haat

de zelf geproclameerde Belofte
toert door het Heilige Land
zet het volk naar zijn hand
wordt gezien met dames van lichte zeden
en andere verguisde minderheden
een bonte verzameling van tijdgenoten
reist met hem mee
voormalige psychoten
profeten in spe
rijkelui en armoedzaaiers
van huis weggelopen jongeren
leergierig
aanhankelijk
nog onzeker
erg dapper zijn ze nooit geweest
en dan verkleed als koning
rond het Paasfeest
(ziet U de bonte stoet)
Jeruzalem binnen rijden
op een geleende ezel
palmtakken gespreid over straat
de juichende massa
wat een ontvangst
en recht zo die gaat de Tempel in
waar hij de marktlui verjaagt
waar haalt hij het lef vandaan
begrijpt u de woede en de angst
de weerzin en de haat

© nicote


vorig gedicht | volgend gedicht | op jaar publicatie | op alfabet | intro