Pamfletgedichten van Nico Teekens
vorig gedicht | volgend gedicht | leesvolgorde | op alfabet | intro
Lot, toeval of God
wie stuurt mijn lot
heeft God het voor het zeggen
heeft Hij met ons een plan
en hoe werkt dat dan
maakt Hij ons rijk en arm
maakt Hij mij koud of warm
kiest Hij
stuurt Hij
grijpt Hij in
programmeert Hij
regisseert Hij
geeft Hij leven zin
heeft Hij ons lief
actief
kent Hij weet Hij van mij
trekt Hij aan de touwtjes
van de mannetjes en de vrouwtjes
die dan gaan paren
en kinderen baren
geeft Hij leven voor lang of even
en gaat het Hem niet naar de zin
neemt Hij ons dan ook weer in
organiseert Hij dan een groepsreis *)
met een Airbus naar het strand
die niet aankomt op het land
maar o wee neerstort in de zee
maakt Hij ziek en maakt Hij beter
stuurt Hij mijn gedachten
als ik zit te staren in het niets
beschermt Hij mij als ik onderweg ben op de fiets
en vanmorgen dan
toen dat meisje doodging in 't verkeer
deed Hij toen niets, alweer
mag ik dan van hier beneden
vragen naar de reden
of gaat het daar niet om
is er geen waarom
is er geen verband
tussen Gods wil en Gods hand
dat meisje fietste gewoon rechtdoor
de automobilist in de haast gegeten
was het door de stress vergeten
ook fietsers van rechts gaan voor
en die enge ziekte dan
stond dat ook niet in Zijn plan
was dat toeval zonder doel
zonder compassie zonder gevoel
is mijn lot een loterij
vandaag huil ik en morgen jij
maken ik nu de knieval
voor het toeval?
toeval is blind
alleen door de gelukkige bemind
toeval is doof
kent geen geloof
het kent geen wet
hoort geen gebed van een wanhopig mens
toeval laat zich niet bewegen
toeval kiest niet voor of tegen
het is kil en zonder wil
het heeft geen zoon en het heeft geen droom
en blijft nooit staan bij wat het heeft gedaan
het is laf
legt nooit verantwoording af
je kunt je eraan overgeven
maar is dat leven
leef zelf
kies en bepaal
slaag en faal
maar geef je niet aan het toeval over
en God?
om ons te verzoenen met ons lot
spreken wij van God
*) Kushner
vorig gedicht | volgend gedicht | leesvolgorde | op alfabet | intro