Pamfletgedichten van Nico Teekens
vorig gedicht | volgend gedicht | leesvolgorde | op alfabet | intro
Project "Messias"
geboren als wonderkind
door God bemind en toch
direct al op de vlucht
beducht voor politiek geweld
je jeugdervaringen in een vluchtelingenkamp
als balling wonen in een tent
de beelden zijn nog steeds bekend
luisterde je toen al naar de verhalen van hoop
over het volk van ballingen
zwervend door de wereld
altijd onderweg van bedreiging naar belofte
hoe zal het hen vergaan
komen zij ooit aan
heb je daar toen aan gedacht
in het geroezemoes van de nacht
opgegroeid met de profeten
geboeid door hun verlangen naar een Messias die bevrijdt
de nieuwe uittocht uit Egypte leidt
het afscheid van de slavernij
en weldra volgt voor jou
op dat kwetsbare moment
de frontale crisis in de woestijn
verhongerd uitgedroogd totaal verzwakt
wie wil je zijn en wie niet
een duivels dilemma
op de zoektocht naar je betekenis
rebel vrijheidsstrijder pacifist
geneesheer staatsman stuntman of artiest
leider leraar volgeling raadsman filosoof
of de grondlegger van een nieuw geloof
econoom welzijnswerker filantroop
wat wordt jouw levensloop
jij wordt de hoop van de profeten
je hebt dat altijd al geweten
de weg van de Messias gekozen
hun routeplanner uitgeplozen
de rol ingestudeerd en zelf de regie genomen
ik vraag mij wel eens af
hoevelen zijn je voorgegaan
hoe is dat afgelopen
hebben zij gefaald
zij hebben in elk geval niet de krant gehaald
terug in het leven je vriendenkring opgebouwd
niet meer geaarzeld en gegaan
debuut op de bruiloft water wordt wijn
geen dag meer als voorheen
begonnen als de steen die losraakt van de berg
je publiek staat met open mond genageld aan de grond
je daagt iedereen uit met je nieuwe formule
spectaculaire optredens, prachtige verhalen
je trekt volle zalen en blijft zo gewoon
geeft antwoord op elke vraag, behalve naar je persoon
dan blijf je vaag
een mythe in concept
de Messias als project van een provinciaal
is dat niet over de rand en stuitend arrogant
een omhooggevallen timmermanszoon
die de weg van de Verlosser claimt
zich zo compleet vervreemd van zijn religieuze leiders
je hebt ze niet echt geëerd
en door niemand geautoriseerd
of het moet zijn door die vreemde doper die huist in de woestijn
je bent heel ver gegaan
ik verbaas me niet meer zo over het ontstaan
van de weerzin en de haat
als zelf geproclameerde belofte toer je door het Heilige Land
zet het volk naar jouw hand
wordt gezien met dames van lichte zeden
en andere verguisde minderheden
een bonte verzameling van tijdgenoten reist met jou mee
voormalige psychoten, profeten in spe
rijkelui en armoedzaaiers
van huis weggelopen jongeren
leergierig aanhankelijk nog onzeker
erg dapper zijn ze nooit geweest
en dan verkleed als koning rond het Paasfeest
in een bonte stoet Jeruzalem binnen rijden
op een geleende ezel, palmtakken gespreid over straat
de juichende massa
wat een ontvangst
en recht zo die gaat de Tempel in
waar je de marktlui verjaagt
waar haal je het lef vandaan
geen wonder die woede de angst
de weerzin en de haat
van de heersende generatie
vorig gedicht | volgend gedicht | leesvolgorde | op alfabet | intro